وبلاگ ادبی-رباعی مهدی سهراب

حسین بیات - «نخستین جایزه شعر زمستان به یاد اخوان‏ثالث در مشهد برگزار شد.» شاید این جمله از آن دست جملاتی باشد که این جایزه را هم شبیه هزاران جایزه و جشنواره دیگر جلوه بدهد اما واقعیت این است که این جایزه شعری در بسیاری از مواردش نسبتی با جشنواره‌ها و جایزه‏های شعری‏ که می‏شناسیم ندارد. اواسط همین پاییز رفته بود که یکی از شاعران این شهر، یکه و تنها شروع کرد به راه انداختن یک جایزه شعری به یاد اخوان‏ثالث. در تعریف این جایزه آمده بود: «این یک انتخاب شعر است و همه شعرهای شرکت‏کننده برتر هستند. این جایزه کاملا غيروابسته، شاعرانه و انسان‏دوستانه است و به هیچ وجه قصد ارزش‏گذاری شعر را ندارد. پوستر، افتتاحيه، اختتامیه و لوح تقدیری هم وجود ندارد. فقط یک هدیه 50هزارتومانی دارد که در یکی از جلسات شعر به شاعران منتخب اهدا خواهد شد.» شاعر مشهدی در شروع حرکت خود فقط از شرکت‏کننده‏ها خواسته بود که در اطلاع‏رسانی شعر و شاعر انتخابی، از طریق وبلاگ‏هایشان اين جريان شعري را یاری كنند.

عباس رضایی از شاعران جوان مشهدی به همین سادگی یک جریان شعری راه انداخت؛ «جایزه شعر زمستان» به یاد اخوان، در قالب و موضوع آزاد در مشهد راه افتاد و هر روز استقبال از آن بیشتر شد و شاعران دیگر را هم پای کار آوردتا در برگزاري آن كمك كنند. شاعرانی مثل مهدي سهراب رمضان‏پور، محمد دانشور، الياس علوي و اسماعیل بختیاری هرکدام هزينه يك واحد جايزه معادل 25هزارتومان را به عهده گرفتند تا به این ترتیب، تعداد برگزیدگان این جایزه به 5نفر برسد و علی‏اکبر عباسی و صفیه خدامی، هم مبلغ 25هزارتومان بابت هزینه‏های اختتامیه به جایزه زمستان کمک کردند. بعضی‏های دیگر مثل ابوطالب مظفري، سعيد شاد، عليرضا جهانشاهي، امان‌ا... ميرزايي، يوسف بينا، زهرا حسين‏زاده و صفيه خدامي به عنوان اعضای كميسيون ارزيابي وارد گود شدند تا اشعار برتر را انتخاب کنند. انجمن «دُر دری» هم گوشه‏ای از کار را گرفت،خيلي ها هم در بخش اجرايي كار مشاركت كردند.
جریان جایزه «شعر زمستان» از 5 تا 30آذرماه، 53شعر از 53شاعر خراسانی را دور هم جمع کرد و در 3دی مریم دلدار بهاری، نازنین آزاد، رحیم میرزایی، علی گردویی و بهمن صباغ‏زاده را به عنوان برگزیده خود شناخت تا دوشنبه شب گذشته طی مراسمی که در محل نشست ادبی «صبا» در لادن47 برگزار شد، از آن‏ها قدردانی کند.
جایزه شعر زمستان که خیلی ساده راه افتاده بود، خیلي زود بزرگ شد و از حضور شاعران نامدار مشهد و خراسان اعتبار گرفت، به طوری‏که در شب پایان نخستین دوره‏اش خیلی از بزرگان شعر مشهد را یک‌جا جمع کرد؛ کسانی مثل استاد محمد قهرمان و استاد محمدباقر کلاهی اهری.دوشنبه شب اگر در مراسم پایانی این جایزه حضور می‏یافتید، به خوبی می‏دیدید که همین جریان کوچک چقدر فضای شعر مشهد را در ابتدای زمستان گرم کرده، آن‌قدر گرم که توانست شاعری کم‌حرف مثل استاد قهرمان را دوباره سر ذوق بیاورد تا برای شعرخوانی به بالای سن برود و حتی در یادکرد از رفیق قدیمی خود خاطراتی از نوجوانی خود و اخوان ثالث بگوید؛ آن‌قدر گرم که شاعری مثل استادکلاهی اهری را برای شعرخوانی در پایان جایزه شعر زمستان، از خلوت خود بیرون بکشد. غرض از این حرف‏ها این بود که بد نیست ما که به دنبال برگزاری جشنواره‌های آنچنانی هستیم، ببينيم آيا می‏شود بدون تشریفات و جایزه‏های آنچنانی، محفلي را برگزار کنیم که هم شاعران در آن حضور یابند و هم معتبر باشد. آنچه که جایزه شعر زمستان را حركت داد، عشق شاعران به شعر بود؛ نه شخص مسئول، نه پول فلان سازمان و نه رابطه فلان نهاد...